Poesia estera

Stefan Markovski - Tre inediti (traduzione dall'inglese di Marzo Bini)

73041104 2860077980670334 7967436390193430528 nStefan Markovski è uno scrittore, poeta, sceneggiatore e filosofo macedone contemporaneo pluripremiato; uno degli autori più diversi e prolifici della sua generazione. Autore di 15 libri, di cui: 2 romanzi, 2 raccolte di racconti, 6 libri di poesie, spettacoli teatrali e teorici, filosofici e libri di psicologia. Ha conseguito un Master in sceneggiatura alla Faculty of Dramatic Arts (FDU) di Skopje.
e-max.it: your social media marketing partner

Stefan Markovski
Tre inediti
Traduzione in inglese di Ivona Laushevikj
Traduzione dall'inglese di Marco Bini


Метафизика на Љубовта

Под себојно виножито од зачини
бродоломно запловени низ воздухот
под стреата на Андромеда
ме чека портал
чиј пат е низ мсата на
свежо пристигнатите во земјата
која никој не се труди да ја освои.

Чуварите на небото
се согласни дека твојот ангел
има вкус на ружа
нечии крила паѓајќи
праќаат поздрави
до планетата што си ги јаде
незачнатите деца
нетрпеливо чекајќи ѝ го смртодопирот
или твојот нос
и прстите твои
што чезнеат по свети зачини
божји прашини.

*

Metaphysics of Love

Under an iridescent rainbow of spices
shipwrecking through the air
under the awning of Andromeda
awaits a portal
whose path is through the flesh of
the newly arrived in the country
that no one tries to conquer.

The guards in the sky
agree that your angel
tastes like rose
someone’s falling wings
are sending their regards
to the planet that eats its
unconceived children
impatiently waiting her deathtouch
or your nose
and your fingers
yearning for holy spices,
god's dusts.

*

Metafisica dell’amore

Sotto un arcobaleno iridescente di spezie
naufraganti nell’aria
sotto la tettoria di Andromeda
attende un portale
che si varca attraversando la carne
dei nuovi arrivati nel Paese
che nessuno sta tentando di conquistare.

I guardiani nel cielo
concordano: sa di rosa
il tuo angelo,
le ali precipitanti di qualcuno
mandano i loro saluti
al pianeta che divora i suoi
figli non concepiti
impazientemente in attesa del suo tocco di morte
sul tuo naso
e le tue dita
agognanti spezie sacre,
polvere di dio.

*

Ветена Земја

На заминатите

Како компаси за недостижен рај
дамнешни мечти ќе ги покажат кон откопаните лесни земји на потсвеста
големите ветрови што ги вардат
седум свети дена не ќе одминат без сенка
в одаи не ќе ја бараме тишината што разболува и оздравува
во болниците каде дуваат гласови
среќна наука не ќе ги убива повеќе боговите во нашите глави.
Свилени вселени на детството ќе треперат со зајдисонцето
што треба прегрнато да е од сенки на тела
распнати под време разврнато иднини.
Уште незамугрени
сините празнини ќе горат од светилишта излезени од контрола
младоста полека ќе ја заменат боите на едно јаве
кое бега пред локомотивата што ги влече годините
кои ослободуваат од слобода што осветлува светлини
возрасни сме и празна е лулката на загубените ветрови
не постојат ниту чеда на вистината
ниту совршени илузии
буквата „о“ станува воздух издишан од гради на паднат револуционер
созреан со полиња овенчани крв, омеѓени ноќ.
Сепак, обид и надеж е нашиот златоуст поход по вечноста
сѐ што го слуша болот на предците во прегратка со овие земји
сѐ од одразот на овој час
вистина пак ќе е.

Да ни е да не знаеме
каква е и која е
силата на проколнатите
идилата на пребегнатите
да ја видиме ко јунски јужен цвет
среде поле на падната татковина
белата снага на прогнатите
во земји ветени на изгубените ноти
и гласови со сенки од завист.

Да ни е да го осудиме
од прво откровение
треперот на слабите
божем туѓ е само стравот кој личи на вина
метафизика и мисла
градат процепи
во бедеми од месо
Ветена Земја
Ветена Земја го наоѓа погледот закопан во себе
поглед ехо на глас кој вели дека ветена земја
крие чекорот на живите
уморот на елените
и прегратката на секое полусонце со клисурите
што омеѓуваат бистрини на раното време.

Ветена земјо
чија ли е зората
во која облаци растат по златните ораници на недогледот
а дождови повикуваат на живот во пустошта
- гламји во времето на заминатите.
Земјо ветена...

*

Promised Land

To the departed

Like compasses for unreachable paradises
ancient dreams shall show towards the dug light lands of the subliminal
the great winds that’ll guard
seven holy days will not pass without a shadow
in the rooms we will not seek the silence that afflicts and heals
in the hospitals where voices are blowing
merry science won’t kill anymore the gods in our heads.
Silk universes of childhood shall flutter with the sunset
which is to be hugged by the shadows of the bodies
crucified under the time that rains futures.
Still undawned
blue voids shall burn from the shrines out of control
young age will slowly get replaced by the colors of wide-awakeness
that’s running ahead of a locomotive dragging the years
which break you free from freedom that illuminates lights
We are adults and now empty is the cradle of the lost winds
there are no children of the truth
nor perfect illusions
the letter "o" becomes air exhaled from the chest of a fallen revolutionary
matured through fields wed with blood, confined with night.
And yet, an attempt and a hope is our golden trek towards eternity
and everything that listens to the ancestral torment in an embrace with these lands
everything from the reflection of this hour
truth again shall be.

Tis for us not to know
what is and which is
the strength of the cursed
the idyll of the departed;
to see it as a southern flower in June
in the middle of a field on the fallen homeland
the white vigor of the exiled
in promised lands of the lost notes
and voices with shadows of envy.

It is for us to condemn
from the first revelation
the tremor of the weak
as if foreign is the fear resembling guilt
metaphysics and thought
build rifts
in meat ramparts
promised land
a promised land finds the sight buried in itself
a sight, echo of a voice saying the promised land
Hides by the stride of the living,
the fatigue of the deers
and the embrace of every half-sun with the gorges
which confine clarity of the early days.

Promised Land
whose dawn is the one
in which the clouds grow up in the golden plows of the horizonless
and rains call for life in the desolation
- Logs in the time of the departed.

Oh my promised Land...

*

La terra promessa

Ai trapassati

Come bussole per paradisi irraggiungibili
i vecchi sogni indicheranno in direzione delle terre di luce scavata del subliminale
i grandi venti che custodiranno
sette giorni santi non passeranno senza ombra
nelle stanze non cercheremo il silenzio che affligge e guarisce
nell’ospedale dove voci stanno esplodendo
la gaia scienza non ucciderà nuovamente gli dei nelle vostre teste.
Gli universi di seta dell’infanzia palpiteranno al tramonto
che deve essere abbracciato dalle ombre dei corpi
crocifissi sotto il tempo dal quale i futuri piovono.
Non ancora sorti
i vuoti blu bruceranno da santuari fuori controllo
la gioventù lentamente lascerà ai colori di una grande lucidità
che sta correndo davanti a una locomotiva che trascina gli anni
che ti liberano dalla libertà che illumina le luci
Siamo adulti e ora vuoti nella culla dei venti perduti
non ci sono figli della verità
o illusioni perfette
la lettera “o” diventa aria che esala dal petto di un rivoluzionario caduto
maturata nei campi impastati di sangue, relegata alla notte.
E ancora, un tentativo e una speranza è il nostro viaggio dorato per l’eternità
e tutto ciò che ascolta lo strazio ancestrale è un abbraccio a queste terre
tutto ciò che viene dal riflesso di questa ora
sarà di nuovo verità.

Non ci è dato sapere
cos’è e qual è
la forza dell’incantesimo
l’idillio dei trapassati;
vederlo come un fiore del sud in giugno
nel mezzo di un campo nella patria caduta
il vigore bianco dell’esiliato
in terre promesse dei canti perduti
e voci con ombre di invidia.

Spetta a noi condannare
dalla prima rivelazione
il tremore del debole
come se estranea fosse la paura di sembrare colpevoli
metafisiche e pensieri
fratture costruite
in bastioni di carne
terra promessa
una terra promessa trova la visione sepolta dentro di sé
una visione, eco di una voce mentre dice che la terra promessa
Si nasconde dal passo dei vivi,
la fatica dei cervi
e l’abbraccio di ogni sole a metà con lo strapiombo
che confina la chiarezza dei primi giorni.

Terra promessa
la cui alba è l’unica
dove le nuvole crescono nei solchi d’oro dello sconfinato
e piove un richiamo alla vita nella desolazione
- si abbatte nel tempo dei trapassati.
O, mia terra promessa...

*

Насмевката на сладоледџијата

Насмевката на стариот сладоледџија на плоштадот
повторно изгрева во градите на пешаците
ирис на загубено ветерче врне околу детските глави
им ги капе сните со света вода од облаците
од шеќерна волна
додека улични кучиња се покрстуваат во заматени барички
жедните очи на стариот сладоледџија
чекаат да пијат од небото кое магионичарот со шарена вратоврска
го симнува пред сите
ставајќи го в шешир
горе останува празен лист
на кој уличните хармоники со правливи ноти цртаат
апстрактен експресионизам
што потсетува на лубеница и сенка на остарено лето.
Од зад балкон на напукната фасада
пет-шест ластовици тргнуваат да нѐ најдат следејќи отсечки
и случајно се среќаваат од другата страна на планетата
продавачот на сладоледи
седнат на кутија од старо дрво го чека
падот на секоја капка назад во фонтаната
тапиот чекор на секундарката
и дождот што точно напладне
треба да го вароса во сон
воздухот од блиското паркче
кон кое итаат кучињата разнесувајќи му ги на кочија
бескрајно широките насмевки.


*
The Smile of the Ice-Cream Man

The smile of the old ice-cream man on the square
rises again in the chests of the passengers
a smell of a lost wind rains around the children's heads
and drips them with holy water
from the cotton candy clouds
while street dogs are baptized in blurred puddles
the thirsty eyes of the old ice cream man
wait to drink from the sky that the magician with a colorful tie
lays down in front of everyone
puts it in a hat
a paper sheet is left blank up there
on which street harmonicas with dusty notes draw
abstract expressionism
resembling a watermelon and a shade of a weary summer.
From behind a balcony on a cracked facade
five to six swallows set off to find us
following line segments
and incidentally they meet on the other side of the planet
the ice cream man sits on a box of old wood
waits for
the fall of each drop back into the fountain
the blunt step of the second hand of the watch
and the rain set to fall strictly at noon
supposed to whitewash into a dream
the air from the nearby meadow
where the dogs spurt, passing on a chariot
the wide untold smiles.

*

Il sorriso dell’uomo dei gelati

Il sorriso del vecchio uomo dei gelati sulla piazza
si apre ancora nel petto dei passeggeri
l’odore di un vento perduto piove tra le teste dei bambini
e li bagna con gocce di acqua santa
dalle nuvole come zucchero filato
mentre i cani randagi sono battezzati in pozzanghere torbide
gli occhi assetati del vecchio uomo dei gelati
attendono di abbeverarsi dal cielo che il mago dalla coloratissima cravatta
distende di fronte a tutti
lo infila in un cappello
viene lasciato in bianco un foglio di carta
sul quale armoniche di strada dalle note polverose disegnano
un espressionismo astratto
che ricorda un anguria e l’ombra di un’estate esausta.
Da dietro un balcone di una facciata screpolata
cinque o sei rondini sono in partenza per trovarci
seguendo rotte lineari
e incontrandosi casualmente dall’altra parte del pianeta
l’uomo dei gelati siede su una vecchia scatola di legno
aspettando
che ogni goccia cada di nuovo nella fontana
l’incedere netto della lancetta dei secondi
e la pioggia attesa a mezzogiorno preciso
che dovrebbe spazzare via in un sogno
l’aria dal prato di fianco
dove i cani scorrazzano, mentre passa col carretto
quel grande, indescrivibile sorriso.


Fotografia di proprietà dell'autore

e-max.it: your social media marketing partner

Aggiungi commento


Pubblicate le poesie finaliste

del

VENTISEIESIMO PREMIO LETTERARIO

CITTÀ DI BORGOMANERO

Votazioni on-line dal 01 al 20 aprile 2020

La premiazione è stata rinviata in autunno.

 

Leggi tutto...

Ultimo Numero

ATELIER96

International

Phronein

PhroneinCover

Phronein nr. 3

Newsletter


ISCRIVITI ALLA NEWSLETTER

This website uses cookies to manage authentication, navigation, and other functions. By using our website, you agree that we can place these types of cookies on your device.

View e-Privacy Directive Documents

You have declined cookies. This decision can be reversed.

You have allowed cookies to be placed on your computer. This decision can be reversed.